Kornelimünster

Drie doekrelikwieën die volgens de overlevering in verband te brengen zijn met Jezus, lokken sinds 1349 bedevaartgangers naar Kornelimünster: de lendendoek, de grafdoek en de zweetdoek. Ze zouden stammen uit de reliekenschat van Karel de Grote en door diens zoon en opvolger Lodewijk de Vrome geschonken zijn aan Kornelimünster. Maar de pelgrims hadden nog een andere reden om naar Kornelimünster te komen: ze aanriepen er de heilige Cornelius, de beschermheilige van het hoornvee. Vanaf 1888 kon men met de Vennbahn vanuit de omstreken in één dag op bedevaart gaan naar Kornelimünster en Aken, wat goed was voor de drank- en eetgelegenheden, maar minder goed was voor de aanbieders van overnachtingen. Fietsers die de pelgrimsroute naar Santiago de Compostela volgen, kruisen de Vennbahn tegenwoordig in de stad Aken die in de Middeleeuwen het belangrijkste bedevaartsoord van het Duitse taalgebied was.

Ontdek Kornelimünster: Een Ommetje naar de Historische Oude Stad Waard!

In Kornelimünster is het de moeite waard om een omweg tem Aachen naar de historische oude stad. Het “Bahnhofsvision” is het volgende voormalige treinstation dat werd omgebouwd tot een restaurant. Op het terras dat direct aan de Vennbahn ligt, is het heerlijk vertoeven.

Raeren

Pottenbakkersmuseum

In het station van Walheim staan er oude diesellocomotieven. Daarna komt de route voor het eerst op Belgisch grondgebied en passeert via idyllische bos- en weidelandschappen. Op de etappebestemming, het voormalige station van Raeren, kan je in het stationscafé genieten van Belgische specialiteiten. Er worden hier ook nog steeds oude spoorwegen gerestaureerd. In het pottenbakkerijmuseum van het kasteel van Raeren leer je meer over de boeiende geschiedenis van het dorp.

Raeren is een Duitstalige gemeente in de provincie Luik in België. De gemeente telt ruim 11.000 inwoners, waarvan de helft de Duitse nationaliteit heeft. Raeren is ook de naam van de hoofdplaats van de gemeente.

Geschiedenis

[bewerken | brontekst bewerken]

De naam Raeren komt van rooien en wijst op een nederzetting op een ontboste plek in het Aachener Wald. Er kwamen twee kernen: Neudorf, dat in 1241 voor het eerst werd genoemd, en Raeren, dat pas in 1400 voor het eerst vermeld werd.

De Raerener keramiek kreeg bekendheid in de 16e eeuw als exportproduct. Het gaat om met zoutglazuur bedekte steengoed kannen, kruiken, bekers en ander gebruiksgoed. Vooral de kannen en kruiken zijn doorgaans mooi gedecoreerd. Bekend zijn de karakteristieke puntneuskruiken uit de periode 1500-1525. Vanaf 1550 tot 1600 waren vooral de boerendanskruiken erg populair. Nederland was een belangrijk afzetgebied voor deze kruiken. Exemplaren van fraai versierde kannen en bekers uit Raeren en omgeving bevinden zich in diverse musea over de wereld.

Tot de opheffing van het hertogdom Limburg hoorde Raeren tot de Limburgse hoogbank Walhorn. Net als de rest van het hertogdom werd Raeren bij de annexatie van de Zuidelijke Nederlanden door de Franse Republiek in 1795 opgenomen in het toen gevormde departement Ourthe. In 1815 kwam het bij Pruisen, later Duitsland, en in 1920 kwam het aan België. De buurtschap Sief echter, werd in 1921 aan Duitsland teruggegeven.

Natuur en landschap

[bewerken | brontekst bewerken]

Raeren ligt aan de rand van het Hertogenwald, op een hoogte van ongeveer 300 meter. In het noorden liggen enkele kleinere boscomplexen. De Iterbach stroomt door Raeren in noordoostelijke richting. In het zuiden van Raeren stroomt de Vesder. Op het grondgebied van de deelgemeente Eynatten ontspringt de Geul.

Taal

Zie ook

[bewerken | brontekst bewerken]

Geboren in Raeren

[bewerken | brontekst bewerken]

Bruno Fagnoul (1936-2023), politicus

Externe links

[bewerken | brontekst bewerken]

Naast het in het onderwijs en door de plaatselijke overheid gebruikte Duits spreekt de plaatselijke bevolking een Ripuarisch dialect.

Bezienswaardigheden

[bewerken | brontekst bewerken]

Sint-Niklaaskerk uit de 18e eeuw (1719-1729)
Kasteel van Raeren is een waterburcht met toren, die gedeeltelijk uit de 14de eeuw en gedeeltelijk uit 1465 dateert. Het kasteel bevat tevens een pottenbakkerijmuseum dat vanwege de collectie van Raerens aardewerk aangemerkt is als Europees erfgoed
Huis Raeren
Kasteel Knoppenburg
Ravenhaus: 16e-eeuwse hoeve van voormalig slot
Kasteel Bergscheid
Kasteel Möris
Kasteel Amstenrath
Haus Trouet

VIDEO

https://www.bing.com/videos/search?q=raeren+belgien&&view=detail&mid=A25C19EC2D2C91EDFD98A25C19EC2D2C91EDFD98&vi=eyJuIjoiMTgyOSBSYWVyZW4gKEJlbGdpw6spOCwyIGttIiwicyI6IllvdVR1YmUiLCJjIjoiSmFjcSBIZWVyaW5ncyIsInYiOiIxIHdlZXJnYXZlbiIsInAiOiI0IG1hYW5kZW4gZ2VsZWRlbiIsInZlbSI6eyJlbWJlZFR5cGUiOiJJRnJhbWUiLCJhbGxvd0VtYmVkIjp0cnVlLCJhbGxvd0h0dHBzRW1iZWQiOnRydWUsImFsbG93TW9iaWxlRW1iZWQiOnRydWUsImVtYmVkSHRtbCI6IjxpZnJhbWUgd2lkdGg9XCIxMjgwXCIgaGVpZ2h0PVwiNzIwXCIgc3JjPVwiaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvZXROeENCcHc1N3c_YXV0b3BsYXk9MVwiIGZyYW1lYm9yZGVyPVwiMFwiIGFsbG93ZnVsbHNjcmVlbj48L2lmcmFtZT4ifSwiaCI6MjE2MCwidyI6Mzg0MH0&FORM=VAMGZC

Zie ook: Lijst van beschermd erfgoed in Raeren

De Sint-Niklaaskerk in Raeren

Kasteel van Raeren

Huis Raeren

Kasteel Knoppenburg

Kasteel Amstenrath

Haus Trouet

Kasteel van Raeren

2 talen

Hulpmiddelen

Uiterlijk

verbergen

Tekst

KleinGroot
Standaard

Paginabreedte

Standaard
Volle breedte

Kleur (bèta)

AutomatischDonker
Licht

50° 40′ 43″ NB, 6° 7′ 15″ OL (Kaart)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

(Doorverwezen vanaf Pottenbakkerijmuseum (Burcht Raeren))

Pottenbakkerijmuseum in Raeren

Het Kasteel van Raeren of Burcht Raeren is een waterburcht in Raeren, tevens vestigingsplaats van het pottenbakkerijmuseum. Dit museum met zijn collectie Raerens 'steengoed' heeft de status van Europees erfgoed.

Museum

[bewerken | brontekst bewerken]

Aardewerken kan uit Raeren

In Raeren wordt al eeuwenlang op grote schaal speciaal aardewerk gemaakt. Het in 1963 in de burcht gestichte museum toont de geschiedenis van het Rheinische Steingut, in het bijzonder het Raerense steengoed. De expositie herbergt talloze archeologische vondsten, en biedt met aardewerk uit de Romeinse tijd, de Middeleeuwen en de Renaissance een mooi overzicht van de ontwikkeling van deze nijverheid.

Burcht

[bewerken | brontekst bewerken]

De Burcht gaat terug tot halverwege de 14e eeuw. Het kasteel bestond toen uit een vierkante toren en twee verdiepingen. De eerste bekende bezitter was (in 1426) Johann van den Roideren, waar de oude naam het kasteel zen Roideren naar verwees. Ruim een eeuw later liet Philipp von Lomont het kasteel na een brand sterk vergroten. Ook breidde hij in 1583 het woonhuis uit. Voor de nieuwbouw werd het voor deze streek typische blauwe hardsteen gebruikt. Nadat de burcht in de loop van de tijd steeds bouwvalliger was geworden, verbouwde de toenmalige eigenaar Peter Joseph de Nys de burcht in het begin van de 19e eeuw opnieuw, dit keer in romantische stijl. Zijn wapen en dat van zijn vrouw sieren ook nu nog de entree. Een brand legde in 1856 de boerderijgebouwen in as maar deze werden herbouwd.

In 1960 kocht de gemeente Raeren het gebouw waarna het zijn huidige functie kreeg.