Neu-Moresnet
7 talen
Hulpmiddelen
Uiterlijk
verbergen
Tekst
- KleinGroot
- Standaard
Paginabreedte
- Standaard
- Volle breedte
Kleur (bèta)
- AutomatischDonker
- Licht
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Deelgemeente in België .svg){kind=small} | |||
|---|---|---|---|
|
|
|||
| Situering | |||
| Gewest |  Wallonië |
||
| Provincie |  Luik |
||
| Gemeente | Kelmis | ||
| Fusie | 1977 | ||
| Coördinaten | 50° 44′ NB, 6° 1′ OL | ||
| Algemeen | |||
| Oppervlakte | 5,67 km² | ||
| Inwoners (1/1/2020) |
2.822 (497 inw./km²) |
||
| Overig | |||
| Postcode | 4721 | ||
| Netnummer | 087 | ||
| NIS-code | 63040(B) | ||
| Oude NIS-code | 63056 | ||
| Detailkaart | |||
|
|
|||
| Foto's | |||
 |
|||
| De Tüljebach bij de Altenbergstraat | |||
|
|||
Neu-Moresnet is een dorp in België. Het vormt een deelgemeente van de Duitstalige gemeente Kelmis in de provincie Luik.
Casinovijver
1 taal
Hulpmiddelen
Uiterlijk
verbergen
Tekst
- KleinGroot
- Standaard
Paginabreedte
- Standaard
- Volle breedte
Kleur (bèta)
- AutomatischDonker
- Licht
50° 42′ 39″ NB, 6° 0′ 47″ OL (Kaart)
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Casinovijver
Berg oude slakken uit de zinkmijn.
De Casinovijver (Duits: Casinoweiher) is een vijver in de Tüljebach, gelegen in de tot de Belgische gemeente Kelmis behorende plaats Neu-Moresnet.
In 1861 werd deze vijf hectare grote vijver als stuwbekken aangelegd door het zinkbedrijf Société des Mines et Fonderies de Zinc de la Vieille-Montagne. Hiervoor werd een stuwwal aangelegd bij de samenvloeiing van de Tüljebach en de Geul, met als doel over een waterreservoir te beschikken voor het wassen van het zinkerts. Het bezinksel werd op de oever gedumpt en was nog rijk aan zware metalen, waardoor zich een zinkflora kon ontwikkelen.
De naam van de vijver heeft betrekking op de vele gokbedrijven die zich in Neutraal Moresnet vestigden. Daar was namelijk — overeenkomstig internationaal verdrag — de Code Napoléon van toepassing, waarin het gokken niet genoemd werd, dit in tegenstelling tot het aangrenzende België en Duitsland. Vele gokbedrijven vestigden zich in het ministaatje, maar de autoriteiten waren hier niet gelukkig mee, zodat ze in de Code Napoléon naar mogelijkheden zochten om een en ander in te dammen. De remedie werd gevonden in het uitvaardigen van een samenscholingsverbod voor meer dan twintig personen. De gokbedrijven gingen toen met groepen van minder dan twintig werken.
Geuldalmuseum
Hulpmiddelen
Uiterlijk
verbergen
Tekst
- KleinGroot
- Standaard
Paginabreedte
- Standaard
- Volle breedte
Kleur (bèta)
- AutomatischDonker
- Licht
50° 42′ 55″ NB, 6° 1′ 4″ OL (Kaart)
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Geuldalmuseum | ||||
|---|---|---|---|---|
| Göhltalmuseum - Musée de la Vallée de la Gueule | ||||
 |
||||
|
Geuldalmuseum |
||||
| Locatie | Maxstraat 9 - 4721 Neu-Moresnet | |||
| Coördinaten | 50° 43′ NB, 6° 1′ OL | |||
| Type | Streekmuseum | |||
| Thema | Streek | |||
| Opgericht | 1984 | |||
| Detailkaart | ||||
|
|
||||
| Officiële website | ||||
|
||||
Het Geuldalmuseum (Duits: Göhltalmuseum, Frans: Musée de la Vallée de la Gueule) was een museum gelegen in de plaats Neu-Moresnet in België. Het werd opgericht in 1984 door een lokale geschiedkundige vereniging en de gemeente Kelmis. Het museum had een collectie met allerlei attributen die betrekking hebben op Neutraal Moresnet en op de exploitatie van de zinkmijn. Het museum was gevestigd in de voormalige directeurswoning van de zinkmijn 'Vieille-Montagne'.[1] Het museum is sinds 2017 gesloten en in september 2018 vervangen door het Museum Vieille Montagne. Dit museum is gevestigd in het voormalige bestuursgebouw van het zinkbedrijf, middenin de groeve.
- Vaandel La Calamine
Geschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]
Tot aan de Franse revolutie behoorde het grondgebied van het huidige Neu-Moresnet tot het hertogdom Limburg. Tijdens de Franse overheersing maakte het deel uit van de gemeente Moresnet.
Als gevolg van het Congres van Wenen (1815) werd de gemeente Moresnet in drie stukken opgedeeld. Het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden nam daarvan het westelijk gedeelte met het eigenlijke dorp Moresnet. Pruisen (sinds 1871 een deel van het Duitse Rijk) kreeg het oostelijk gedeelte, dat de gemeente Preußisch-Moresnet werd en het middelste gedeelte, de huidige plaats Kelmis, rond de zinkmijn van Altenberg / Vieille-Montagne werd een condominium onder de naam Neutraal Moresnet.
Toen Duitsland de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) had verloren, bepaalde het Verdrag van Versailles dat Pruisisch-Moresnet net als Neutraal-Moresnet naar België kwam. Artikel 32 van het Verdrag van Versailles luidt: "Duitsland ziet ten gunste van België af van alle rechten en aanspraken op het grondgebied van Pruisisch-Moresnet gelegen ten westen van de weg van Luik naar Aken; het deel van de weg dat aan dat grondgebied grenst behoort tot België."
Pruisisch-Moresnet werd daarop een Belgische gemeente onder de naam Neu-Moresnet. De gemeente bleef bestaan tot ze begin 1977 opging in de nieuwe fusiegemeente Kelmis.
Sint-Rochuskapel (Neu-Moresnet)
2 talen
Hulpmiddelen
Uiterlijk
verbergen
Tekst
- KleinGroot
- Standaard
Paginabreedte
- Standaard
- Volle breedte
Kleur (bèta)
- AutomatischDonker
- Licht
50° 42′ 25″ NB, 6° 0′ 9″ OL (Kaart)
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Sint-Rochuskapel
De Sint-Rochuskapel (Rochuskapelle) is een kapel in de tot de Belgische gemeente Kelmis behorende plaats Neu-Moresnet.
Het is een in breuksteen opgetrokken kapel onder wolfsdak, met een dakruiter. De kapel werd opgetrokken in het oude centrum van Kelmis en de eerste schriftelijke vermelding is van 1646, maar mogelijk is de kapel iets ouder. Het klokje in de dakruiter is van 1651. In 1662 kwam er een rector die dagelijks de Mis moest lezen hetzij in de kapel, hetzij op het terrein van de zinkmijn. In de 2e helft van de 17e eeuw had de kapel te lijden onder vandalisme van de Franse troepen die rondzworven in deze streek. De kapel werd steeds hersteld.
Bij verbouwingswerkzaamheden in het interieur werd een altaarsteen aangetroffen die op een hogere ouderdom van de kapel duidde. Deze werd in de muur ingemetseld. Ook in 2004 vonden restauratiewerkzaamheden plaats.
Bezienswaardigheden
[bewerken | brontekst bewerken]
Natuur en landschap
[bewerken | brontekst bewerken]
Neu-Moresnet ligt op een hoogte van ongeveer 210 meter. De Tüljebach stroomt langs de kom van het dorp, en er zijn daar enkele vijvers. Ten zuiden van Neu-Moresnet, bij Hergenrath, mondt deze beek uit in de Geul. Neu-Moresnet wordt bijna geheel omringd door bossen, zoals het Preusbos, welke uitlopers zijn van het Aachener Wald.
Taal
[bewerken | brontekst bewerken]
Naast het in het onderwijs en door de plaatselijke overheid gebruikte Duits spreekt de plaatselijke bevolking het regionale dialect Platdiets, een Limburgs dialect.
Personen
[bewerken | brontekst bewerken]
Een bekende inwoner van Neu-Moresnet was tot de jaren 1980 Hein Simons (Heintje) die nu in de buurgemeente Moresnet woont.
Nabijgelegen kernen
[bewerken | brontekst bewerken]
Literatuur
[bewerken | brontekst bewerken]
- Philip Dröge: Moresnet, Opkomst en ondergang van een vergeten buurlandje. Houten/Antwerpen: Uitgeverij Unieboek/Het Spectrum, 2016; 271 blz., ISBN 978-9-00034-960-9.