Trieneke Hoppentocht, IVN Bellingwed- de: 'Zo'n vijfentwintig jaar geleden kreeg ik van mijn buurjongen een stapel casset- tebandjes. Daarop stonden vogelgeluiden.
Eindeloos spoelde ik ze naar voren en weer terug, op zoek naar dat ene geluidje wat ik buiten had gehoord. Niet lang daarna ging
ik bij de vogelwerkgroep van IVN en begon ik mijn vogelwaarnemingen bij te houden in notitieboekjes.
En nog steeds kijk ik dagelijks vogels en noteer ik wat ik spot. Gewoon in de tuin of in de buurt, maar het liefst in het gebied rond het Lauwersmeer. Daar ligt mijn hart. Die
weidsheid van het gebied!, zó prachtig. Iedere zomer huren mijn man en ik een trekkers- hutje in Eenrum. Vanuit daar fietsen we langs de zeekant van de dijk naar het Lau- wersmeergehied, zo'n vijfentwintig kilometer.
En dan fietsen we het hele meer rond, eten we onderweg een visje in Lauwersoog. De laatste keer zagen we een ijseend onderweg, met onze verrekijkers. Heel even twijfelde ik, maar twee vogelaars met telescoop stopten naast ons en reageerden opgewonden. Toen wist ik het zeker. En ik had 'm als eerste ontdekt!
Dat zat er als kind al in, die liefde voor de natuur en voor vogels. Op mijn twaalfde
kreeg ik mijn eerste camera om natuurfoto's te maken. Gingen we kamperen en dan was ik de eerste die 's ochtends de tent openritste om de natuur in te trekken.
Al dertig jaar bezoek ik regelmatig hetLau- wersmeergebied en de mooiste herinneringen bewaar ik toch aan IVN-excursies. Vaak gaan
we in januari, mooie tijd om vogels te kijken.
De eerste keer weet ik nog goed, we zagen meteen een parelduiker en een roodkeelduiker.
En verderop in een rommelhoekje nog een sneeuwgors. Fantastisch! Er ging een wereld voor me open. Jaartallen onthoud ik niet, maar vogels vergeet ik nooit/