lieren zijn er overal, zelfs in Schoort.
Ze haalden een paar routebordjes weg van de winterwandeling van deze krant. Daardoor bereikte uiteindelijk een aantal deelnemers nooit het Vo- gelmeer, een van de hoogtepunten van de winterwandeling. Voor wie toen op het verkeerde pad raakte en voor alle anderen die ook (weer) eens naar het Vogelmeer willen wandelen, nemen we ditmaal deze bijzondere plek in de Schoorlse duinen als doel van een fijne route van tegen de acht kilometer. Het is bovendien een mooi moment, want het water in dit duinmeer heeft dit millennium nog nooit zo hoog gestaan.
Er leiden vele wegen naar de pittig grote plas in het hart van het Schoorlse duingebied. Er zijn dus ook heel wat startmogelijkheden. De handigste is wel­ licht het grote parkeerterrein aan de Heereweg in Groet. Want daar hoeft gelukkig nog altijd het jaar rond geen parkeergeld te worden betaald. En er is op de parkeerplaats nog een prima viskraam ook!
Zelfs wandelaars met een obsessie voor zekerheden in het leven kunnen vanaf dit terrein vrij eenvoudig naar het Vogelmeer lopen. Stukje Hargerzeeweg, linksaf fietspad Nieuweweg en op een gegeven mo­ ment is rechts het meer. Maar een beetje wandelaar wil natuurlijk niet de hele tijd op een fietspad lopen.
En wie wil heen en terug dezelfde weg? Niemand toch? Dus pakken we de Vogelmeer-wandeling wat avontuurlijker aan.
Daar gaat-ie: Vanaf het parkeerterrein oversteken en via de Harrie Kuijtenweg (zo genoemd, omdat de bekende schilder écht woonde en werkte in die eerste boerderij rechts) en de onovertroffen Kerkbrink naar de Wagenma- kersweg. We gaan de duinen in via het pad dat be­ gint onderaan het kleine Groeter klimduin, waar overigens links de familie Van het Reve kennelijk het zomerhuisje laat uitbreiden dat ooit is gebouwd in opdracht van Karei, de grootste van de schrijvende broers Van het Reve. Dit wandelpad bevestigt na een tijdje lopen slechts een enkel keertje met een fraai houten bordje de Groeterweg te zijn. Truc op dit stukje van de route is om je wandelaar niet van de wijs te laten brengen door allerhande aardige zij­ paadjes en zelfs niet door de vijfsprong. Blijf stug op dit pad, altijd rechtdoor, ook op een van die treurig­ ste plekjes die herinneren aan de grote brand van augustus 2009, totdat dit heerlijke bospad op de
Het water staat ongebruikelijk hoog in het Vogelmeer.
T-kruising tot een keuze dwingt. De rode pijl wijst uitnodigend naar links, dus gaan wij eigenwijze wandelaars hier zelfverzekerd naar rechts! Het eerst­ volgende pad (bij het bankje) gaan we links en al na pakweg honderd tot tweehonderd meter komen we rechts het pad tegen waarvoor iemand ooit die kol­ derieke combinatie bedacht van een witte pijl op een witte achtergrond. Die witte pijl voert ons door geruimd bos (Staatsbosbeheer schijnt te denken dat hier weer wat stuifduin zal ontstaan) en een heel klein stukje van dat fietspad Nieuweweg naar het hek van het Vogelmeer. Een keurig informatiebord vertelt wat meer over dit gebied en over de Black Aberdeen Angus, de zwarte runderen die rond het Vogelmeer de dienst uitmaken en op indrukwekken­ de wijze bezig lijken te zijn de grond met voedings­ stoffen te verrijken. Wie de runderen wil zien moet ook een beetje geluk hebben. Er lopen er weliswaar tientallen rond, maar hun leefgebied is nu eenmaal vrij groot.
De witte pijlen voeren wandelaars de kortste weg rechts langs het meer. Wij verkiezen het rondje met de klok mee, helemaal om het meer heen. Dit is immers het hoofddoel van de wandeling - laten we er dan ook even van genieten. De waterstand is bo­ vendien in vrij korte tijd eindelijk weer eens richting het niveau gekomen waarop het eind jaren negentig van de vorige eeuw stond. Net als toen staat ook nu een van de routepaaltjes weer met z’n voeten in het water. Sinds vossen in de duinen huishouden is de benaming Vogelmeer schromelijk overdreven, maar

 


Info
Lengte: Bijna 8 kilometer (twee uur lopen).Info
Lengte: Bijna 8 kilometer (twee uur lopen).
Start: Parkeerterrein Heereweg (gratis) in Groet.
Honden: Nee, want route voert door begra-
zingsgebied.
Horeca: Rond start en finish in Groet.
Start: Parkeerterrein Heereweg (gratis) in Groet.
Honden: Nee, want route voert door begra-
zingsgebied.
Horeca: Rond start en finish in Groet.
dit blijft in alle seizoenen een prachtige plek. En ach, een paar watervogels zijn er altijd wel.
Wie een beetje oplet, vindt na het rondje om het meer de witte route weer terug en klimt zo op een van de duinen die mooi uitzicht bieden op alle uit­ einden van de grote plas. De vlotste weg terug is’ natuurlijk ook in dit geval via fietspad de Nieuwe­ weg, maar onze wandelroute benut deze kans om ook wat meer van het achterland te bekijken. Volg consequent de witte route tot het wandelknooppunt vlakbij het parkeerterrein van Hargen aan Zee. Wie nog even bij zee wil kijken kan hier eenvoudig door­ steken richting de zichtbare antennemast en wie keurig onze route wil voltooien zonder zijspronge­ tjes stapt op het knooppunt over op de rode route en keert ten slotte via de grote zandafgraving terug in Groet. Waar, na zo’n twee uur stevig wandelen in duinzand, een heel 'rijtje’ restaurants wacht.