In het oosten van de provincie Utrecht zien we een aantal zeer van elkaar verschillende gebieden. In het noordoosten, in het stroomgebied van de rivier de Eem, treffen we een streek aan die heel laag ligt en nagenoeg onbewoond is, Eem- land genoemd.
We beginnen in het noorden. Eemland is, ten oosten van de A27 en ten noorden van de AI, grenzend aan het druk bevolkte Gooi, een opmerkelijk leeg gebied. Vanouds was de laaggelegen streek vrijwel onbewoond omdat het grasland geregeld overstroomde met water uit de Zuiderzee. De boeren van Eemland woonden daarom aan de rand van de Utrechtse Heuvelrug en niet op hun land zelf. Veel lijkt er niet veranderd wanneer we vanaf de Wakkerendijk of de Meentweg aan de oostkant van het dorp Eemnes over de lege velden kijken. Prachtig wonen is het hier, aan de rand van een dorp dat grenst aan het Noord-Hollandse Laren en dat in vele opzichten ook meer bij het Gooi hoort dan bij het polderland waarop het uitkijkt.
Wanneer we het lage land in gaan, bijvoorbeeld via de Volkersweg, rijden we kaarsrecht door een compleet leeg land- schap - saai, maar wel bijzonder. De weg komt uit op de Eem, waar een pont naar het dorpje Eemdijk voert. Tenminste als hij vaart. Vanaf april tot en met september is dat een groot deel van de dag het geval, in maart en oktober af en toe en in de andere maanden vaart hij niet. Nooit zet hij over op zondag, want we bereiken aan de overkant van de Eem een zeer protestants gebied, waar de zondagsrust nog flink in ere wordt gehouden. Want daar ligt het duodorp Bunschoten- Spakenburg, dat we vanuit Eemdijk snel, en wanneer de pont niet vaart via een mooie omweg over het deftige Eembrugge wat later bereiken. Die laatste route volgend komen we via de Bisschopsweg in de meest onpaapse gemeente van Utrecht.
We beginnen in het noorden. Eemland is, ten oosten van de A27 en ten noorden van de AI, grenzend aan het druk bevolkte Gooi, een opmerkelijk leeg gebied. Vanouds was de laaggelegen streek vrijwel onbewoond omdat het grasland geregeld overstroomde met water uit de Zuiderzee. De boeren van Eemland woonden daarom aan de rand van de Utrechtse Heuvelrug en niet op hun land zelf. Veel lijkt er niet veranderd wanneer we vanaf de Wakkerendijk of de Meentweg aan de oostkant van het dorp Eemnes over de lege velden kijken. Prachtig wonen is het hier, aan de rand van een dorp dat grenst aan het Noord-Hollandse Laren en dat in vele opzichten ook meer bij het Gooi hoort dan bij het polderland waarop het uitkijkt.
Wanneer we het lage land in gaan, bijvoorbeeld via de Volkersweg, rijden we kaarsrecht door een compleet leeg land- schap - saai, maar wel bijzonder. De weg komt uit op de Eem, waar een pont naar het dorpje Eemdijk voert. Tenminste als hij vaart. Vanaf april tot en met september is dat een groot deel van de dag het geval, in maart en oktober af en toe en in de andere maanden vaart hij niet. Nooit zet hij over op zondag, want we bereiken aan de overkant van de Eem een zeer protestants gebied, waar de zondagsrust nog flink in ere wordt gehouden. Want daar ligt het duodorp Bunschoten- Spakenburg, dat we vanuit Eemdijk snel, en wanneer de pont niet vaart via een mooie omweg over het deftige Eembrugge wat later bereiken. Die laatste route volgend komen we via de Bisschopsweg in de meest onpaapse gemeente van Utrecht.